Przejażdżka czołgiem
Przejażdżka czołgiem to spełnienie chłopięcych (i nie tylko) marzeń o potędze pancernej z czasów zimnej wojny. Potężny ryk wielocylindrowego silnika Diesla, wstrząsy ważącej kilkadziesiąt ton maszyny miażdżącej każdą przeszkodę na swojej drodze oraz zapach ropy naftowej i spalin tworzą niesamowicie surowy, wojskowy klimat. To wyjątkowa okazja, by na własnej skórze odczuć, jak trudna i pozbawiona jakiejkolwiek ergonomii była służba pancerniaków.
Zorganizowanie takiego wydarzenia wymaga od Was jedynie zarezerwowania terminu w jednym z lokalnych parków rozrywki militarnej, często powiązanych z muzeami techniki wojskowej (np. na Pomorzu, Śląsku lub w Wielkopolsce). Wybierając podstawową opcję, stajecie się pasażerami jadącymi na zewnętrznym pancerzu maszyny. Jeżeli wolicie prawdziwy zastrzyk adrenaliny, możecie wykupić najdroższy pakiet z możliwością krótkotrwałego pokierowania ważącym blisko 40 ton kolosem (jak np. T-55) po specjalnie przygotowanym poligonie pełnym błota, wyrw i nasypów.
Przed przybyciem na poligon pamiętajcie o założeniu ubrań, których nie szkoda Wam pobrudzić, ponieważ po zejściu z pancerza pokryci będziecie kurzem i smarem. Trasa bywa niezwykle dynamiczna – czołg nie posiada żadnej amortyzacji kabinowej, a uderzenia gąsienic przenoszą się bezpośrednio na kości. Mimo tych niedogodności, monumentalna siła tej maszyny i możliwość zobaczenia technologii z zeszłego stulecia to absolutnie rewelacyjna przygoda dla każdego fana militariów i gry World of Tanks.
Orientacyjny koszt spełnienia marzenia
Sprawdźcie, z jakimi wydatkami musicie się liczyć, planując realizację marzenia we własnym zakresie.
Krok po kroku - od pomysłu do realizacji!
- Krok 1: Wybór maszyny - Zdecydujcie, jakiego rodzaju pojazdem chcecie jechać. Najpopularniejsze są czołgi średnie (rodzina T-54/T-55), czasem można spotkać ciężkie wozy inżynieryjne lub stare niszczyciele czołgów z okresu wojny.
- Krok 2: Ustalenie formuły przejazdu - Wybierzcie, czy chcecie jechać rekreacyjnie jako pasażerowie na pancerzu (najpopularniejsze), wewnątrz ciasnej kabiny, czy usiąść samemu za wojskowymi "sterami".
- Krok 3: Rezerwacja poligonu - Skontaktujcie się z prywatnymi kolekcjonerami sprzętu lub parkami (takimi jak Czołgowisko, czy Muzeum Gryf). Rezerwujcie z wyprzedzeniem, ponieważ maszyny wymagają długiego procesu odpalania i rozgrzewania.
- Krok 4: Przygotowanie "bojowe" - Pamiętajcie, by przed przyjazdem ubrać absolutnie najgorsze rzeczy. Pancerz jest pokryty przepalonym olejem, ropą oraz błotem, którego często nie da się doprać domowymi sposobami.
- Krok 5: Szkolenie z bezpieczeństwa (BHP) - Na poligonie bezwzględnie słuchajcie komend dowódcy. Czołg to maszyna śmiertelnie niebezpieczna dla piechoty obok; dowiecie się, za co wolno, a za co kategorycznie nie wolno się trzymać na górze wieży.
- Krok 6: Jazda - Wejdźcie na wyznaczone miejsca, chwyćcie się metalowych poręczy. Cieszcie się z trzęsącej, potężnie głośnej jazdy na otwartym terenie poligonowym, a po powrocie podziwiajcie maszynę z bliska z pozycji ziemi.
Zacznij już dziś: Skrzyknijcie zgraną ekipę przyjaciół – rezerwując przejazd w kilka osób, zorganizujecie wydarzenie na wyłączność z o wiele lepszym, zniżkowym cennikiem.
Zbiór porad jak spełnić marzenie
- Aby uniknąć bardzo dotkliwego zanieczyszczenia dróg oddechowych potężnymi, gęstymi spalinami ze starego silnika V12, zajmujcie w miarę możliwości miejsca na pancerzu skierowane z przodu wieży, jak najdalej od umiejscowionych z tyłu kadłuba potężnych rur wydechowych wyrzucających sadzę.
- Przed wejściem na maszynę weźcie ze sobą sprawdzone stopery lub zatyczki do uszu, ponieważ kilkudziesięciotonowy mechanizm zrywającego trakcję czołgu bez jakichkolwiek tłumików to natężenie dźwięku bliskie stanowi bólowemu.
- Unikajcie ubrań w jasnych i odblaskowych barwach (zwłaszcza luźnych swetrów i szerokich kurtek) – swobodne fragmenty odzieży to olbrzymie niebezpieczeństwo, jeśli zaplączą się w zewnętrzne mechanizmy wieży albo zaczepią o pancerz reaktywny podczas ewentualnych manewrów obrotu armatą na ziemi.
- Uważajcie przy wchodzeniu i zeskakiwaniu, gdyż stopnie, wahacze czy stalowe zbiorniki na zewnętrznym kadłubie są bardzo śliskie, a upadek nawet z wysokości pancerza czołgu u niedoświadczonego cywila może natychmiastowo skończyć się ciężkim złamaniem z powodu bezpośredniego zetknięcia ze stalowymi elementami bez amortyzacji.
Wymagania
- Ukończony minimalny próg wiekowy do odbycia przejazdu na zewnętrznym pancerzu (najczęściej minimum to 5 do 8 lat w obecności i pod ciągłą asekuracją bezpośredniego opiekuna dorosłego).
- Wzrost oraz minimalna i maksymalna budowa ciała określona przez instruktora, jeśli planujecie wejście do wnętrza jako uczeń-kierowca, gdzie stanowisko kierownicze w radzieckich maszynach jest drastycznie małe i niezwykle ciasne (tzw. próg 180 cm wzrostu u czołgisty).
- Oświadczenie o braku przeciwskazań u kobiet w ciąży, dla których to niezwykle trzęsące i wibrujące środowisko gąsienicowe stanowi potencjalne i ogromne, zakazane niebezpieczeństwo dla płodu.
- Podpisanie przed samym odpaleniem maszyny bardzo rygorystycznego formularza ryzyka (tzw. zrzeczenia się całkowitej odpowiedzialności organizatora) wymaganego na zamkniętym terenie w związku ze sportami z kategorii motorowo-ekstremalnych i jazdą maszynami cywilnie niezarejestrowanymi.
Ograniczenia
- Używanie siły – w przypadku kierowania i ruszania takim pojazdem na stanowisku ucznia, układ wspomagający niemal w nich nie istnieje (podobnie jak synchronizacja w sprzęgłach), przez co sprzęgła boczne i drążki kierownicze zwane "wajchami" wymagają ogromnego fizycznego przeciągania na siebie przez prowadzącego z pełnej siły ramion.
- Niewiarygodny, wszechobecny zaduch, zapach kurzu wymieszany z oparami oleju napędowego dla pasażerów zamkniętych we wnętrzu samej stalowej puszki oraz niewyobrażalna, podnosząca się temperatura obok wielkiego, bardzo niedostatecznie wentylowanego bloku napędowego nagrzewającego błyskawicznie plecy kierowcy do niemal 50 stopni Celsjusza w letnie południa.
- Brak trzymadeł asekuracyjnych wewnątrz; brak ergonomii sprawia, że wystające, ostre i bardzo bolesne elementy armaty obijają plecy, ręce oraz potrafią rozbijać hełmofony na głowach przy mocnym uderzeniu czołgu w duży wał ziemny, generując urazy ortopedyczne i nabite wielkie siniaki dla nieprzygotowanych załogantów nieznających tras przejazdu.
- Kategoryczny, absolutny zakaz przystąpienia do prowadzenia kursu przy podejrzeniu nawet mikroskopijnej obecności, spożycia alkoholu przed startem przez któregokolwiek z uczestników eventu, bez jakiegokolwiek odstępstwa.
Najczęstsze pytania o przejażdżkę czołgiem
Czy taka jazda jest w pełni bezpieczna?
Tak, jeśli wykażecie minimum wyobraźni. Maszynę zawsze prowadzi doświadczony, wykwalifikowany mechanik, a poligon jest prywatny i sprawdzony. Z Waszej strony wystarczy tylko (i aż) bardzo solidnie i nieprzerwanie trzymać się metalowych elementów przypisanych przez instruktora przed jazdą i nigdy nie wyciągać nóg za krawędź obrysu błotników, by nie wpaść na kręcącą się i ciągnącą gąsienicę.
Ile pali taka radziecka maszyna wojenna?
Silniki czołgowe, takie jak np. kultowy model T-55 generujący około 580 KM ze specjalnej, powiększonej i zmodyfikowanej konstrukcji silnika lotniczego z II Wojny Światowej, w trudnym, grząskim terenie poligonnym, pokonując olbrzymie błoto potrafią spalić nawet do 400 lub więcej litrów oleju napędowego zaledwie na dystansie 100 kilometrów. Stąd też wynikają bardzo duże ceny biletów jednostkowych za ten pokaz mocy.
Czy można w środku zamykać włazy pod pancerzem?
Na komercyjnych przejazdach włazy górne stanowiska dowódcy czy strzelca najczęściej podczas upalnych dni pozostawia się absolutnie półotwarte, w celu zapewnienia niezbędnej widoczności dookoła w terenie i jakiegokolwiek dostępu do tlenu oraz światła słonecznego, ponieważ po zamknięciu potężnych pokryw w wojsku odczuwa się całkowitą deprywację uwięzienia w maleńkiej i niezwykle dusznej przestrzeni pancernej polegającej zaledwie na szczelinach grubego szkła.
Przejażdżka opancerzonym transporterem piechoty
Jeśli czołg okazuje się na ten moment za drogi do wynajęcia, w niemal każdym wojskowym parku rozrywki dostępne są przejażdżki kultowymi transporterami opancerzonymi, takimi jak BRDM-2 czy pływający BWP-1. Dysponują one nadal prawdziwymi gąsienicami i wielkimi silnikami, pokonując olbrzymie błoto, a koszt zorganizowania takiego przejazdu to z reguły tylko część opłaty za ogromne, paliwożerne T-55.