Przelot samolotem w stanie nieważkości
Przelot samolotem w stanie nieważkości to jedno z najbardziej kosmicznych i ekstremalnych doświadczeń, jakie człowiek może przeżyć bez opuszczania ziemskiej atmosfery. Odbywa się to na pokładzie specjalnie zmodyfikowanych maszyn (takich jak np. Boeing 727 czy Airbus A310 Zero-G), które w czasie lotu wykonują serię tzw. manewrów parabolicznych. Samolot gwałtownie pnie się w górę pod dużym kątem, a następnie przez kilkadziesiąt sekund niemal swobodnie opada, niwelując nacisk grawitacyjny i pozwalając pasażerom unosić się w powietrzu jak na stacji kosmicznej ISS.
Organizacja takiego doświadczenia we własnym zakresie opiera się przede wszystkim na wykupieniu komercyjnego vouchera lotniczego. Ponieważ w Polsce nie oferuje się takich atrakcji na pokładach dużych maszyn pasażerskich, będziecie musieli zorganizować podróż m.in. do Stanów Zjednoczonych lub wybranych krajów w Europie. To wydatek rzędu kilkudziesięciu tysięcy złotych, a sam lot wymaga żelaznego żołądka, gdyż ogromne zmiany przeciążeń (dochodzące do blisko 2G podczas wznoszenia i twardego wyrównywania lotu) stanowią potężne wyzwanie dla błędnika i układu krążenia.
Mimo iż sam okres lewitacji w jednym cyklu parabolicznym trwa zaledwie około 20-30 sekund, to pilot powtarza go kilkanaście, a nawet kilkadziesiąt razy podczas jednej sesji. Uczucie swobodnego przemieszczania się w zamkniętej kabinie bez jakiegokolwiek ciężaru własnego ciała całkowicie resetuje ludzkie postrzeganie praw fizyki, zostawiając po sobie niezwykłą pamiątkę w postaci zdjęć i nagrań z obrotów w powietrzu, których nie da się podrobić w żadnym komputerowym symulatorze.
Orientacyjny koszt spełnienia marzenia
Sprawdźcie, z jakimi wydatkami musicie się liczyć, planując realizację marzenia we własnym zakresie.
Krok po kroku - od pomysłu do realizacji!
- Krok 1: Weryfikacja zdrowotna - Zanim kupicie bilety, wykonajcie podstawowe badania kardiologiczne (np. EKG serca) i sprawdźcie drożność swoich zatok, gdyż zmiana ciśnień potrafi być bezlitosna.
- Krok 2: Wybór operatora i lokalizacji - Odszukajcie w internecie firmy organizujące komercyjne loty Zero-G (np. startujące z lotnisk w USA czy Bordeaux we Francji) i kupcie bilet lotniczy na dany termin.
- Krok 3: Logistyka dojazdu - Pamiętajcie o wyrobieniu wizy, jeśli lecicie do USA. Zarezerwujcie hotel minimum dzień lub dwa dni wcześniej, by organizm przed lotem w kosmos odpoczął i przyzwyczaił się do zmiany strefy czasowej.
- Krok 4: Szkolenie na lotnisku - W dniu lotu przejdziecie bardzo restrykcyjny briefing bezpieczeństwa z instruktorami. Dowiecie się, jak poruszać się w powietrzu, od czego się odbijać i jak bezpiecznie wracać na maty podczas wychodzenia z paraboli.
- Krok 5: Lot i lewitacja - Samolot rozpocznie manewry. W fazie wznoszenia (przy 1.8G) musicie leżeć płasko na podłodze. Gdy pilot odetnie ciąg i samolot zacznie spadać – poczujecie luz i będziecie mogli swobodnie unosić się po całej kabinie.
- Krok 6: Koniec lotu i regeneracja - Po kilkunastu cyklach lot zostanie wyrównany. Po wylądowaniu zjedzcie łatwostrawny posiłek, nawodnijcie się i odbierzcie swoje unikalne certyfikaty astronauty oraz materiały wideo.
Zacznij już dziś: Przeprowadźcie testy swojego organizmu na chorobę lokomocyjną – wybierzcie się na ekstremalne, rotujące karuzele do parków rozrywki, by sprawdzić odporność błędnika na nagłe zmiany sił ciążenia.
Zbiór porad jak spełnić marzenie
- W dniu lotu unikajcie obfitych, ciężkostrawnych lub pikantnych posiłków (szczególnie śniadań z wysoką zawartością tłuszczu) i kategorycznie powstrzymajcie się od spożywania jakiegokolwiek alkoholu na 24 godziny przed wejściem do samolotu.
- Podczas unoszenia się w stanie nieważkości poruszajcie się bardzo powoli i bez gwałtownych ruchów, nie wykonujcie gwałtownych skrętów głowy na boki, ponieważ to właśnie one najszybciej wywołują odruchy wymiotne u nieprzystosowanego błędnika.
- Jeśli posiadacie dłuższe włosy, zawsze zepnijcie je mocno w niski kucyk, ponieważ po ucięciu grawitacji rozpuszczone włosy błyskawicznie zasłonią Wam całkowicie pole widzenia.
- W przypadku poczucia gwałtownych nudności, od razu powiadomcie instruktora w kabinie. Obsługa w samolotach typu Zero-G posiada specjalne strefy i siatki asekuracyjne, dzięki którym można zminimalizować przykre doznania podczas kolejnych parabol.
Wymagania
- Wiek i wzrost zgodny z wytycznymi przewoźnika komercyjnego (minimalny wiek dla uczestników to zazwyczaj pełnoletność, chociaż niektóre loty zezwalają na wejście dzieciom w wieku od 8 lat pod opieką dorosłych).
- Odpowiedni profil zdrowotny układu krążenia – serce bezwzględnie musi być zdolne do znoszenia gwałtownych skoków ciśnienia i duszności na przemian z poczuciem ulgi.
- Lekki i całkowicie niekrępujący ruchów ubiór pod specjalny kombinezon lotniczy (który zazwyczaj jest wręczany podczas briefingu bezpieczeństwa).
- Skrajna uważność podczas komunikatów głosowych wydawanych przez załogę, oznaczających przejście z fazy spadania do przeciążenia, w celu uniknięcia połamania kończyn podczas nagłego uderzenia w podłogę.
Ograniczenia
- Przeciwwskazania medyczne: niekontrolowane nadciśnienie tętnicze, schorzenia układu nerwowego, padaczka oraz świeże urazy kręgosłupa i kości stóp/kolan, co kategorycznie dyskwalifikuje kandydata.
- Ciąża u kobiet, ze względu na olbrzymie, ciągłe skoki przeciążeń zagrażające życiu nienarodzonego dziecka w trakcie stromego wyciągania ciężkiej maszyny z lotu nurkowego.
- Lęk przed bardzo wąskimi i klaustrofobicznymi kabinami wyściełanymi matami, pozbawionymi okien panoramicznych, co potęguje ogromne problemy orientacyjne u wrażliwych osób.
- Wysokie ryzyko tzw. "Space Adaptation Syndrome" (Kosmicznej Choroby Adaptacyjnej), która wywołuje potworne, nie dające się opanować nudności u niektórych całkowicie zdrowych na ziemi uczestników po kilkunastu sekundach oderwania.
Najczęstsze pytania o loty w stanie nieważkości
Jak dokładnie działa lot paraboliczny?
Pilot doprowadza potężny samolot pasażerski do ostrego lotu wznoszącego z dużą siłą ciągu, a na szczycie nagle redukuje ciąg do absolutnego minimum potrzebnego na walkę z oporem powietrza. Samolot wpada w około 20-sekundową fazę swobodnego, kontrolowanego spadania po trajektorii przypominającej parabolę, i to właśnie wtedy w kabinie dochodzi do zaniku odczuwania przyciągania ziemskiego.
Czy w samolocie będzie czuć, że spadam?
Nie w sposób przerażający. W przeciwieństwie do kolejek górskich czy skoku ze spadochronem, z powodu odizolowanej przestrzeni zamalowanej materacami w kabinie i braku tradycyjnych okien, narządy orientacji przestrzennej mózgu głupieją. Pojawia się raczej uciążliwe uczucie unoszenia i dezorientacji błędnika niż silnego pędu powierza połączonego ze spadaniem w dół.
Co się stanie, jeśli upadnę ze zbyt dużej wysokości, gdy skończy się nieważkość?
Słuchanie poleceń to w tym wypadku fundament bezpieczeństwa. Kilka sekund przed każdym wyjściem z paraboli we wnętrzu statku włącza się potężny i głośny alarm ostrzegawczy z poleceniem padnij (tzw. "feet down"). Załoga nakazuje natychmiastowe obniżenie się i położenie na miękkiej podłodze, co całkowicie chroni przed nagłym i brutalnym przygnieceniem ciała do posadzki przez wracającą grawitację (tzw. zjawisko twardego lądowania 2G).
Lot w profesjonalnym tunelu aerodynamicznym (Freefall)
Jeśli koszty prawdziwego lotu w "Zero-G" są zaporowe, świetną alternatywą jest skorzystanie z nowoczesnych tuneli aerodynamicznych. Potężne turbiny generują w nich wiatr o prędkości dochodzącej do blisko 300 km/h, co z powodzeniem unosi całe ludzkie ciało. To doskonały symulator swobodnego spadania ze spadochronem, a nauka latania i ewolucji w szklanej rurze to potężny zastrzyk adrenaliny za dużo bardziej przystępne pieniądze.